Zor günlerinizde size yol gösteren, sizi ayakta tutan, yaşama sevince veren gelecek hayalinizdir. Hayatla ilgili kararlarınızı kolaylaştıran, sizi insan yapan ise bağlı olduğunuz değerlerinizdir. Çabalarınızın sonuca ulaşmasını sağlayan şey hedef belirlemenizdir; kişiliğiniz, olumlu düşünceniz, yaratıcılığınız ve mücadele ruhunuzdur.
Mutluluğunuz narin bir kelebek gibidir.
Niçin “Avucunuzdaki Kelebek?”
Zamanın birinde iki tane kız kardeş varmış, nasıl akıllılarmış anlatamam. Etraflarındaki ve okuldaki tüm bilgi onlara yetmez olmuş. Bir gün, anneleri onları dağdaki bilge adama götürmeye karar vermiş :
Kızlar, bilge adamla karşılaşınca ona sorular sormaya başlamışlar. Bilge adam bütün soruları doğru cevaplamış; kızlar çok sevinmişler ve annelerinden eğitimleri için bir süreliğine izin isteyerek bilge adamın yanında kalmışlar.
Sordukları soruların hepsinin cevabı doğruymuş. Bir süre çok mutlu olmuşlar; ama sonra sıkılmaya başlamışlar. “Bilgenin bilemeyeceği bir soru bulmamız lazım” diye düşünmüşler. Kızlardan biri bir gün “Buldum!” diye sevinmiş. “İki elimin arasına bir kelebek koyacağım ve bilge adama soracağım, “Avucumun içinde bir kelebek var. Canlı mı, ölü mü? “Ölü” derse kelebeği bırakacağım. “Canlı” derse avucumu hafifçe bastıracağım. Her ne derse cevabı bilemeyecek.” Kızlardan birisi kapalı tuttuğu ellerini bilge doğru uzatmış. (Şimdi lütfen siz de yapın. Avuçlarınız birbirine bakacak şekilde ellerinizi birleştirin ve uzatın. Ben açın deyinceye kadar da açmayın.)
VE sormuş:
“Avucumun içinde bir kelebek var; canlı mı, ölü mü?”
Bilge adam cevap vermeden önce uzun süre kızın gözlerine bakmış ve cevaplamış :
“Senin ellerinde kızım. Senin ellerinde…”
Şimdi bakın hayatınıza ve mutluluğunuza…
Nerede mi?
Açın avucunuzu…AVUCUNUZDAKİ KELEBEK
Zor günlerinizde size yol gösteren, sizi ayakta tutan, yaşama sevince veren gelecek hayalinizdir. Hayatla ilgili kararlarınızı kolaylaştıran, sizi insan yapan ise bağlı olduğunuz değerlerinizdir. Çabalarınızın sonuca ulaşmasını sağlayan şey hedef belirlemenizdir; kişiliğiniz, olumlu düşünceniz, yaratıcılığınız ve mücadele ruhunuzdur.
Mutluluğunuz narin bir kelebek gibidir.
Niçin “Avucunuzdaki Kelebek?”
Zamanın birinde iki tane kız kardeş varmış, nasıl akıllılarmış anlatamam. Etraflarındaki ve okuldaki tüm bilgi onlara yetmez olmuş. Bir gün, anneleri onları dağdaki bilge adama götürmeye karar vermiş :
Kızlar, bilge adamla karşılaşınca ona sorular sormaya başlamışlar. Bilge adam bütün soruları doğru cevaplamış; kızlar çok sevinmişler ve annelerinden eğitimleri için bir süreliğine izin isteyerek bilge adamın yanında kalmışlar.
Sordukları soruların hepsinin cevabı doğruymuş. Bir süre çok mutlu olmuşlar; ama sonra sıkılmaya başlamışlar. “Bilgenin bilemeyeceği bir soru bulmamız lazım” diye düşünmüşler. Kızlardan biri bir gün “Buldum!” diye sevinmiş. “İki elimin arasına bir kelebek koyacağım ve bilge adama soracağım, “Avucumun içinde bir kelebek var. Canlı mı, ölü mü? “Ölü” derse kelebeği bırakacağım. “Canlı” derse avucumu hafifçe bastıracağım. Her ne derse cevabı bilemeyecek.” Kızlardan birisi kapalı tuttuğu ellerini bilge doğru uzatmış. (Şimdi lütfen siz de yapın. Avuçlarınız birbirine bakacak şekilde ellerinizi birleştirin ve uzatın. Ben açın deyinceye kadar da açmayın.)
VE sormuş:
“Avucumun içinde bir kelebek var; canlı mı, ölü mü?”
Bilge adam cevap vermeden önce uzun süre kızın gözlerine bakmış ve cevaplamış :
“Senin ellerinde kızım. Senin ellerinde…”
Şimdi bakın hayatınıza ve mutluluğunuza…
Nerede mi?
Açın avucunuzu…
Sizin ellerinizde;…… tam avucunuzun içinde.
Bir Portekiz atasözü der ki “Yaşadıkça yaşlanmazsınız, yaşamadıkça yaşlanırsınız.”
Mutluluk dileklerimle
Sizin ellerinizde;…… tam avucunuzun içinde.
Bir Portekiz atasözü der ki “Yaşadıkça yaşlanmazsınız, yaşamadıkça yaşlanırsınız.”
arkadaşlar merhaba ne deseniz haklısınız çünki epeydir yokum aslın da burlardayım ama işe başladığım için blogumu ihmal ettim eveeeeet işte büyük haber !!! işeeee başladıııım şimdi diyosunuzdur bu haberin nesi büyük Arkadaşlar valla benim için büyük çünki 37 yaşındayım ve hayatımda ilk defa istediğim bi şeyi hatta hayalimi gerçekleştiriyorum diyebilirizçünki senelerdir hayalim bir konfeksiyonatölyesinde çalışmaktı artık bir konfeksiyon fabrikasında çalışıyorum bu yüzden de blogumu ve burdaki arkadaşlarımı ihmal ettim hepinizden özür dilerim bu arada geçmiş kurban bayramınızda kutluyorum kendinize ii bakın bu arada benim blogumu yalnız bırakmadığınız içinde tekrar teşekkürler kendinize ii bakın sevgi ile kendiniz gibi kalın
Hüzünlü bir kış günündeyim, Göz yaşlarım donmuş Yüreğim parça parça, Yüzüm solmuş... Bedenim kireç tutmuş, Anılar yok olmuş... Sade bir ben var ortaya konmuş... Bitik yitik bir ben Acıdan, hasretten, terkedilmiş bir ben.. Günler geçiyor her sn bir gün gibi gelsede Nefes alıyorum hala ciğerlerim yansada.. Ortalık savaş alanı Sen ve sensizliğin savaşı Umut ve yokluğun savaşı Kazanan sen kaybeden ben Giden sen ardından öylece bakan ben Yitik sevdalar peşinde Bir ümit diye çırpınan ben Kanadı kırık kuş misali... Sen hep böylemiydin? Umursamaz, kırıcı, can yakan cinsten hani... Böyleydin değilmi?... Görmezden gelen bendim yalnız:( Ama ne yapayım sevdiğim AŞK gözümü kör etmişti... Ellerin ellerimde gözlerin gözlerimde hani... Durmuştu zaman Benim için sadece sen vardın SADE SEN! Sen kahramanım niye gittinki?... Hikayeni yarıda bıraktın... Hikeyemizi... Gül kurusu sayfalara yazdığım, Yüreğime kazıdığım hikayemizi... Sen hayallerimin rüyalarımın sahibi Yoksun şimdi Sensizlik bürüdü tüm düşüncelerimi Yalnızlığım girdi aklıma... unut dedi... Uyan bu uykudan bitir rüyanı... Uyandımki ne göreyim Her yer karanlık bu şehirde... Yokluğunda zindan, dört duvar burası... Unutmak kolaymı ki çekeyim sineme Sindirip çekileyim bir köşeye? Yalnızlık konuşur tabii O hiç bensiz kalmadıki... Bensizliği tatmadıki benim sensizliği tattığım gibi... Bakmadıki gidenlerin ardından, Diz çöküp yalvarmadıki.. Nerden bilsin bu acıyı Yürekteki bu sancıyı... Bir ben bilirim sensizliği, Bıraktığın derin izleri... Bir ben ağlarım , bir ben yanarım... Giden gitmişsede gitsin.... Bir ben ümidimi kaybetmem... Bir ben beklerim döneceğin günü.... Bir ben beklerim ...
ZEYNEP YILMAZ 10 ekim 2007 saat:00:00 itibariyle yazılmıştır
http://www.negatif.com/foto/551642/" MERHABA ARKADAŞLAR EN SONUNDA RESİM EKLEYEBİLDİM KIZIMIN 23 NİSAN KIYAFETLERİ EPEYCE UĞRAŞTIM BU KIYAFETLERDEN 10 KIZ 9 ERKEK KIYAFETİ DİKTİM AMA UĞRAŞTIĞIMA DEĞMİŞ
arkadaşlar biliyorum epeydir bloğumu ihmal ediyorum zaten birde resim yüklemeği öğrenemedim daha doğrusu üstüne düşemedim eee çocuklardan banada kalmıyor bilgisayar öyle oluncada böyle oluyor
arayada hastalıklar girincede ilgilenemedim
ama yaptığım işleri, pasta ve börekleri çekiyorum enkısa zamanda
yayılıcam inşallah
hepinizin geçmiş bayramı ve yeni yılı kutlu olsun sevgiile kalın
şimdi diyosunuzdur bu haberin nesi büyük
Arkadaşlar valla benim için büyük çünki 37 yaşındayım ve hayatımda ilk defa istediğim bi şeyi hatta hayalimi gerçekleştiriyorum diyebilirizçünki senelerdir hayalim bir konfeksiyonatölyesinde çalışmaktı artık bir konfeksiyon fabrikasında çalışıyorum bu yüzden de blogumu ve burdaki arkadaşlarımı ihmal ettim
hepinizden özür dilerim bu arada geçmiş kurban bayramınızda kutluyorum kendinize ii bakın bu arada benim blogumu yalnız bırakmadığınız içinde tekrar teşekkürler kendinize ii bakın sevgi ile kendiniz gibi kalın
